Jak zmniejszyć złożoność stacji tankowania wodoru?
Większość dostawców i operatorów stacji tankowania wodoru twierdzi, że zmaga się z trzema głównymi wyzwaniami:
1. Złożoność i ograniczenia: Inżynierowie projektujący cały system mają do czynienia ze złożonymi projektami stacji, które muszą spełniać wymagania certyfikacyjne i funkcjonalne. Dzięki licznym podsystemom, takim jak sprężarka, dozownik i panel magazynowy, do działania całego systemu wymagane są setki komponentów. Nie wspominając nawet o całym orurowaniu. Biorąc pod uwagę niedawny wzrost liczby projektów związanych z infrastrukturą wodorową, inżynierowie napotykają również ograniczenia czasowe. Jednocześnie muszą oni być na bieżąco z rozwojem branży, zmieniającymi się standardami i wymaganiami dotyczącymi wzrostu.
2. Niezawodność i łatwość serwisowania: Po uruchomieniu stacji zespół operacyjny może być zmuszony do zmagania się z zawodnymi i trudnymi w serwisowaniu komponentami, co może prowadzić do nieplanowanych i kosztownych przestojów. W wielu przypadkach kluczowe komponenty, takie jak zawory, regulatory i filtry, nie zostały zaprojektowane specjalnie do użytku wraz z wodorem i mają ograniczoną żywotność. A gdy coś zawiedzie, serwisowanie jest skomplikowanym i czasochłonnym przedsięwzięciem.
3. Rozdrobnione łańcuchy dostaw: Oprócz złożonych kwestii projektowych i operacyjnych, nie można nie doceniać znaczenia łańcucha dostaw i wymagań zakupowych dla stacji. Wielu operatorów boryka się z rozdrobnionym i trudnym w zarządzaniu łańcuchem dostaw, który wywiera presję na wzrost całkowitego kosztu posiadania w całym cyklu życia stacji.
Nasze rozwiązania: Mając doświadczenie w realizacji ponad 100 projektów stacji tankowania wodoru, przedstawiamy 3 kluczowe sposoby radzenia sobie z tą złożonością:
1. Uruchamianie elektryczne: Odpowiedzią na zmniejszenie komplikacji systemu jest specyfikacja elektrycznych rozwiązań wykonawczych, które skupiają się na zmniejszeniu liczby potrzebnych podsystemów. Zapewnia to korzyści kosztowe i operacyjne poprzez znaczne zmniejszenie całkowitej liczby komponentów. To z kolei przekłada się na mniejszą liczbę potencjalnych wycieków, wyższą niezawodność komponentów i ostatecznie mniej złożoną konstrukcję systemu. Rozwiązania systemowe, w tym te dostarczane przez nas, pojawiają się coraz częściej, aby ułatwić przejście na komponenty sterowane wyłącznie elektrycznie. Zarówno OpEx, jak i CapEx mogą mieć wpływ na posiadanie mniejszej liczby komponentów do zakupu, serwisowania lub ryzyka awarii. Dodajmy do tego zalety systemów BUS, które pozwalają jeszcze bardziej zmniejszyć złożoność okablowania, a sterowanie elektryczne powinno być postrzegane jako realny czynnik usprawniający system w wielu obszarach.
2. Integracja komponentów: Obiecujące atrybuty rozdzielaczy wyposażonych w modułową funkcjonalność stanowią wiarygodne rozwiązanie. Dzięki integracji różnych funkcji, takich jak zawory, regulatory i filtry, możliwe jest zmniejszenie ogólnej liczby złączek i przewodów rurowych. Nie tylko eliminuje to potencjalne punkty wycieku w systemie, ale także zapewnia korzyści w zakresie czasu instalacji, a także zmniejsza ogólną powierzchnię sekcji stacji. Takie podejście zyskało już popularność w rozwoju zastosowań związanych ze stacjami tankowania CNG, a także w tradycyjnych zastosowaniach hydraulicznych.
3. Możliwość serwisowania: Kluczem do wydajności operacyjnej jest niezawodność podzespołów, dzięki czemu zapewniają one wydłużoną i ulepszoną żywotność. Rozwiązaniem są komponenty typu kartridżowego, które można serwisować bez konieczności demontażu całego korpusu z instalacji rurowej. Ponownie, potencjalnie trudne potrzeby serwisowe są łagodzone, oszczędza się czas i minimalizuje koszty serwisowania. Wreszcie, monitorowanie stanu istotnych komponentów może wspierać ogólne cele w zakresie zmniejszenia zapotrzebowania na złożone systemy i zwiększenia wydajności. Zintegrowane rozwiązania wyposażone w czujniki i przetworniki do monitorowania ciśnienia i temperatury są pod tym względem idealne. Wygenerowane dane nie tylko zapewniają przejrzysty widok stanu komponentu, ale także umożliwiają podejmowanie bardziej świadomych decyzji dotyczących harmonogramów konserwacji predykcyjnej w przyszłości.